Słowo „hipnoza” ma fatalny PR. Wahadełko, spirala na ekranie, facet w pelerynie i ktoś ze scenicznej widowni, kto nagle udaje kurę. Nic dziwnego, że ludzie boją się autohipnozy bardziej niż dentysty.
Dobra wiadomość: prawie wszystko z tego obrazka to show. Zła wiadomość: prawdziwa autohipnoza jest dużo mniej spektakularna, niż obiecują reklamy. Poniżej siedem rzeczy, które usłyszysz od nas wprost, zanim cokolwiek kupisz.
1. To nie jest sen ani „wyłączenie” świadomości
Brytyjskie Królewskie Kolegium Psychiatrów opisuje hipnozę jako stan skupionej koncentracji, w którym mniej zauważasz otoczenie i łatwiej przyjmujesz sugestie. Tyle. A autohipnoza to według tego samego źródła po prostu hipnoza, którą wykonujesz na sobie. Kolegium wspomina też, że w sieci jest mnóstwo aplikacji i nagrań do hipnozy, od których można zacząć.
Nie znikasz. Słyszysz psa sąsiada, czujesz, że swędzi Cię nos. Cleveland Clinic pisze wprost, że większość osób pamięta wszystko, co działo się podczas sesji. Jeśli spodziewasz się czarnej dziury w pamięci, możesz się rozczarować.
2. Nie stracisz kontroli. Serio
To mit, przez który wiele osób w ogóle nie próbuje. Odpowiedź ekspertów jest nudnie jednoznaczna. Królewskie Kolegium Psychiatrów: masz kontrolę i nie musisz wykonywać sugestii, jeśli nie chcesz. Walijska służba zdrowia NHS 111 Wales dodaje, że hipnoza nie zadziała, jeśli nie chcesz się jej poddać, i że w razie potrzeby możesz sam z niej wyjść.
A pokazy na scenie? To samo kolegium psychiatrów zaznacza, że hipnoza rozrywkowa nie ma nic wspólnego z hipnozą stosowaną w gabinecie. Pokaz to rozrywka dla publiczności. W słuchawkach jesteś tylko Ty i głos, który możesz w każdej chwili wyłączyć.
3. „Mnie się nie da zahipnotyzować”. Możliwe, że trochę masz rację
Tu branża lubi przesadzać w drugą stronę: „każdy da się zahipnotyzować, wystarczy dobry hipnotyzer”. Nauka mówi coś bardziej zniuansowanego. Podatność na sugestie naprawdę różni się między ludźmi i mierzy się ją specjalnymi skalami. Zespół ze Stanforda podaje, że tylko około 10 procent ludzi zalicza się do grupy „wysoko podatnych”.
Czy to znaczy, że reszta może sobie darować? Nie. Kolegium psychiatrów pisze, że nawet przy niskim wyniku na skali hipnoza może się przydać. Tylko wtedy nie czekaj na fajerwerki. Może się okazać, że dla Ciebie autohipnoza to po prostu bardzo głęboki, prowadzony relaks, a nie odlot. To też jest w porządku.
4. Pierwsza sesja może być nudna. I to jest w porządku
Jak to wygląda w praktyce? Kolegium psychiatrów opisuje typową sesję tak: siedzisz wygodnie i słuchasz prowadzącego albo nagrania przez 10 do 90 minut. Najpierw jest wprowadzenie, czyli spokojny, wolny głos, który pomaga skupić uwagę i się rozluźnić, często przez obrazy, na przykład plażę. Dopiero potem przychodzą sugestie.
Pierwszy raz to często bardziej „hmm, przyjemnie” niż „wow”. Myśli będą uciekać. Będziesz sprawdzać, czy „już działa”. To normalne. Autohipnoza to umiejętność, a nie przycisk. Żeby dać sobie uczciwą szansę:
- Wybierz porę, kiedy nikt Cię nie potrzebuje przez pół godziny. Telefon w tryb samolotowy albo „nie przeszkadzać”.
- Usiądź w fotelu albo połóż się wygodnie. Na słuchawkach, ze ściszonym dźwiękiem.
- Nie oceniaj w trakcie. Jeśli myśl ucieka, wróć do głosu, bez wyrzutów.
- Po zakończeniu posiedź minutę lub dwie, zanim wstaniesz.
- Daj temu kilka podejść, zanim uznasz, że „to nie dla Ciebie”.
5. Po sesji możesz czuć się dziwnie. Na chwilę
O tym rzadko mówi się w reklamach. Kolegium psychiatrów wspomina o senności zaraz po sesji. Cleveland Clinic zaznacza, że zdarza się to rzadko, ale wymienia możliwe skutki uboczne po sesji: zawroty głowy, senność lub zmęczenie, ból głowy, większy niepokój i kłopoty ze snem. Lepiej wiedzieć o tym wcześniej, niż dowiadywać się w trakcie.
Praktyczny wniosek: nie planuj sesji na pięć minut przed wyjściem z domu. Zostaw sobie bufor.
6. Nagranie to nie gabinet
Nagranie mówi to samo każdemu. Nie widzi Cię, nie zapyta, jak było, nie zmieni tempa, gdy coś jest nie tak. Kolegium psychiatrów podkreśla, że doświadczony specjalista dopasowuje sugestie do konkretnego problemu i sprawdza postępy z sesji na sesję. Tego żaden plik MP3 nie zrobi i uczciwie mówimy to głośno.
Jest też dobra strona. To samo źródło pisze, że gdy już raz przeżyjesz hipnozę i zrozumiesz proces, możesz ćwiczyć sam, także bez nagrania. Nagranie jest więc świetnym początkiem, a nie wieczną protezą. Jeśli chcesz zobaczyć, jak to wygląda na żywo, z człowiekiem naprzeciwko, Marek Aleszko, hipnoterapeuta, przyjmuje w gabinetach i prowadzi warsztaty autohipnozy, na których uczy właśnie samodzielnego wchodzenia w ten stan. Sesję możesz też komuś podarować: voucher na sesję.
7. Są osoby, które nie powinny zaczynać same
Tego zdania nie znajdziesz w opisach nagrań, które „pomagają każdemu”. NHS 111 Wales pisze jasno: nie korzystaj z hipnozy, jeśli masz psychozę albo niektóre zaburzenia osobowości, bo może to pogorszyć Twój stan. Kolegium psychiatrów dodaje dwie rzeczy, o których rzadko się mówi:
- Jeśli masz zeznawać jako świadek w sądzie, możesz usłyszeć radę, żeby z hipnozą poczekać.
- Źle użyte sugestie mogą niechcący stworzyć wspomnienia, które nie są dokładne. Dlatego od nagrania do samodzielnego słuchania nie oczekuj „cofania do dzieciństwa” ani szukania „wypartych wspomnień”.
- Jeśli zmagasz się z jakimkolwiek problemem zdrowotnym, najpierw lekarz albo psychoterapeuta. Nagranie nie zastępuje leczenia.
Pod tym wpisem znajdziesz krótką notę bezpieczeństwa. Przeczytaj ją, zanim włączysz cokolwiek, nasze nagrania też.
Od czego zacząć? Na pierwszy raz wybierz coś bez ambitnego celu. Nie „nowe życie”, tylko odpoczynek. Dlatego na start polecamy Głęboki Relaks: głos prowadzi Cię przez ciało, a sesja kończy się powrotem do pełnej przytomności. Nie musisz niczego robić dobrze. Wystarczy, że słuchasz.
hipnoza · 16 minGłęboki RelaksCiało zwalnia krok po kroku, a myśli przestają gonić. · 49,00 złZastanawiasz się, czym to się różni od medytacji z aplikacji? Rozkładamy to na części w tekście hipnoza to nie medytacja. A jeśli kusi Cię „hipnoza o 90% skuteczności”, najpierw przeczytaj, skąd branża bierze takie liczby. Więcej o tym, kto nagrywa nasze sesje, znajdziesz na stronie autora.
